Postmodernistyczna literatura i książka dziecięca
Grzegorz Leszczyński

 Artykuł G. Leszczyńskiego jest analizą zjawiska literatury i książki postmodernistycznej adresowanej do młodego odbiorcy. Kluczem do zrozumienia postmodernizmu jest proza lat.60. XX w., utwory o dużej wartości literackiej, które przełamują zastałe konwencje i  nurty estetyczne. Charakteryzują się m.in. synkretyzmem gatunkowym (połączenie realizmu z fantastyką ), autotematycznością  (świadomość własnej fikcyjności), symultanizmem, zabawą z kategorią czasu i przestrzeni, prowadzeniem z czytelnikiem rodzaju gry literackiej,  zmiennością form i niepedagogicznym nastawieniem.  Dywagacje autora poparte są licznymi przykładami konkretnych utworów literatury polskiej (autorstwa Jerzego Broszkiewicza, Wiktora Woroszylskiego, Joanny Kulmowej, Anny Kamieńskiej, Bronisławy Ostrowskiej) i światowej (Michaela Endego,James Joyce’a, Dava  Pilkey’a, Roalda Dahla). Kryzys tradycyjnie rozumianej książki dla dzieci ma swoje podłoże w nieco innej definicji dzieciństwa, dzieciństwa bez ograniczeń, szczęśliwego, długiego.Autor w swoich rozważaniach prowadzi czytelnika aż do współczesności. Przykładem modernistycznej zabawy literackiej są Niebaśnie Joanny Olech i Grażki  Lange, Kopciuszek Michała Rusinka, Dzień i noc czarownicy Doroty Terakowskiej. Odbiorcą tych książek jest świadomy czytelnik, podejmujący z autorem grę literacką, często już dorosły, któremu nieobca jest intertekstualność  przekazu. Książka , chcąc zainteresować  dzieci musi oddawać dynamizm współczesnego świata , przystawać do oczekiwań młodego odbiorcy , jego psychicznych i intelektualnych potrzeb.Tekst niezmiernie interesujący, trudny, wymagający refleksji, oddający w pełni erudycję autora. Jego lektura powinna być intelektualnym wyzwaniem dla każdego bibliotekarza.

„Pod Papugą” Elżbieta Frankiewicz

Są  to refleksje nt. trzydniowej konferencji naukowej połączonej z jubileuszem prof. Joanny Papuzińskiej, która odbyła się w „Bibliotece przy Koszykowej” w Warszawie w dniach 8-10.12.2008 r. Tytuł konferencji „Ocalone królestwo. Twórczość dla dzieci- perspektywy badawcze- problemy” jest optymistyczną wersją zatopionego królestwa z lat 90. XX w. Organizatorzy: Uniwersytet Warszawski (Wydziały  Instytutu Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych, Pedagogiki, Polonistyki) i Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy. Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego.  Wspaniały prezentem dla Jubilatki była książka Wydawnictwa SBP Ocalone królestwo, nawiązująca w swojej formie edytorskiej do sztambucha przyjaciół, zawierającego wpisy 67 autorów –dotyczące twórczości, nauki i książki oraz wywiad – rzeka nt. życia i twórczości Joanny Papuzińskiej.  Przewidziane w programie konferencji wystąpienia były próbą refleksji i dyskusji nad istotą literatury dla dzieci, warsztatem literackim, , afirmacją działań na rzecz trudu ocalenia dobrej i mądrej  książki. „Misterium w bibliotece”  poświęcone refleksji nad książką dla dzieci wskazało dalszy kierunek jej rozwoju. Książki Joanny Papuzińskiej znakomicie prezentowały się na wystawie ‘Z uśmiechniętej planety”.

 Recenzje:

Tina Oziewicz: O wiadukcie kolejowym, który chciał zostać mostem nad rzeką i inne bajki. Ilustr. Bogna Pniewska.
Warszawa: Wydaw. „Dwie Siostry”, 2007. (aut. Hanna Diduszko, Niecodzienna codzienność).

Życzymy miłej lektury !